pląta-niec

plątaniec (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: plątaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
plątaniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
plątaniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
plątańcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
plątańcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
plątańcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
plątańcemnoga mianownikmęski rzeczowy
plątańcemnoga biernikmęski rzeczowy
plątańcemnoga wołaczmęski rzeczowy
plątańcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
plątańcommnoga celownikmęski rzeczowy
plątańcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
plątańcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
plątańcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
plątańcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz