plan-tu

plantu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: plant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
planciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
planciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
plantpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
plantpojedyncza biernikmęski rzeczowy
plantachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
plantamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
plantempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
plantommnoga celownikmęski rzeczowy
plantowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
plantówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
plantupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
plantymnoga mianownikmęski rzeczowy
plantymnoga biernikmęski rzeczowy
plantymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz