plac-ko-wie

Plackowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Placek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Placekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Plackapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Plackapojedyncza biernikmęski osobowy
Plackachmnoga miejscownikmęski osobowy
Plackamimnoga narzędnikmęski osobowy
Plackimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Plackimnoga biernikmęski zwierzęcy
Plackimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Plackiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Plackommnoga celownikmęski osobowy
Plackowipojedyncza celownikmęski osobowy
Plackowiemnoga mianownikmęski osobowy
Plackowiemnoga wołaczmęski osobowy
Plackówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Plackówmnoga biernikmęski osobowy
Plackupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Plackupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz