pi-ęk-ni-siu

pięknisiu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: piękniś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pięknisimnoga dopełniaczmęski osobowy
pięknisimnoga biernikmęski osobowy
pięknisiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pięknisiapojedyncza biernikmęski osobowy
pięknisiachmnoga miejscownikmęski osobowy
pięknisiamimnoga narzędnikmęski osobowy
pięknisiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pięknisiemnoga biernikmęski zwierzęcy
pięknisiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pięknisiemnoga mianownikmęski osobowy
pięknisiemnoga wołaczmęski osobowy
pięknisiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pięknisiommnoga celownikmęski osobowy
pięknisiowipojedyncza celownikmęski osobowy
pięknisiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pięknisiówmnoga biernikmęski osobowy
pięknisiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pięknisiupojedyncza wołaczmęski osobowy
piękniśpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz