pi-ęcior-ni-ku

pięciorniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pięciornik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pięciornikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pięciornikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pięciornikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pięciornikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pięciornikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pięciornikimnoga mianownikmęski rzeczowy
pięciornikimnoga biernikmęski rzeczowy
pięciornikimnoga wołaczmęski rzeczowy
pięciornikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pięciornikommnoga celownikmęski rzeczowy
pięciornikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pięciornikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pięciornikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pięciornikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz