pi-ęcio-pak

pięciopak (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pięciopak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pięciopakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pięciopakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pięciopakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pięciopakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pięciopakimnoga mianownikmęski rzeczowy
pięciopakimnoga biernikmęski rzeczowy
pięciopakimnoga wołaczmęski rzeczowy
pięciopakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pięciopakommnoga celownikmęski rzeczowy
pięciopakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pięciopakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pięciopakupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pięciopakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pięciopakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz