pi-óro-dzie-rżce

piórodzierżce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny indyw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: piórodzierżca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
piórodzierżcapojedyncza mianownikmęski osobowy
piórodzierżcachmnoga miejscownikmęski osobowy
piórodzierżcamimnoga narzędnikmęski osobowy
piórodzierżcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
piórodzierżcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
piórodzierżcemnoga biernikmęski zwierzęcy
piórodzierżcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
piórodzierżcępojedyncza biernikmęski osobowy
piórodzierżcopojedyncza wołaczmęski osobowy
piórodzierżcommnoga celownikmęski osobowy
piórodzierżcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
piórodzierżcówmnoga biernikmęski osobowy
piórodzierżcymnoga mianownikmęski osobowy
piórodzierżcymnoga wołaczmęski osobowy
piórodzierżcypojedyncza celownikmęski osobowy
piórodzierżcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
piórodzierżcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz