pie-rścien-ni-ka-mi

pierściennikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pierściennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pierściennicymnoga mianownikmęski osobowy
pierściennicymnoga wołaczmęski osobowy
pierściennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
pierściennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pierściennikapojedyncza biernikmęski osobowy
pierściennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
pierściennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
pierściennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pierściennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
pierściennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pierściennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pierściennikommnoga celownikmęski osobowy
pierściennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
pierściennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pierściennikówmnoga biernikmęski osobowy
pierściennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pierściennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz