pierw-szo-pi-ętro-wo-ścią

pierwszopiętrowością (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pierwszopiętrowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pierwszopiętrowościmnoga dopełniaczżeński
pierwszopiętrowościmnoga mianownikżeński
pierwszopiętrowościmnoga biernikżeński
pierwszopiętrowościmnoga wołaczżeński
pierwszopiętrowościpojedyncza celownikżeński
pierwszopiętrowościpojedyncza miejscownikżeński
pierwszopiętrowościpojedyncza dopełniaczżeński
pierwszopiętrowościpojedyncza wołaczżeński
pierwszopiętrowościachmnoga miejscownikżeński
pierwszopiętrowościamimnoga narzędnikżeński
pierwszopiętrowościąpojedyncza narzędnikżeński
pierwszopiętrowościommnoga celownikżeński
pierwszopiętrowośćpojedyncza biernikżeński
pierwszopiętrowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz