pier-ni-cy

piernicy (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: piernik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
piernicymnoga mianownikmęski osobowy
piernicymnoga wołaczmęski osobowy
piernikpojedyncza mianownikmęski osobowy
piernikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
piernikapojedyncza biernikmęski osobowy
piernikachmnoga miejscownikmęski osobowy
piernikamimnoga narzędnikmęski osobowy
piernikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
piernikimnoga biernikmęski zwierzęcy
piernikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
piernikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
piernikommnoga celownikmęski osobowy
piernikowipojedyncza celownikmęski osobowy
piernikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
piernikówmnoga biernikmęski osobowy
piernikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
piernikupojedyncza wołaczmęski osobowy
Piernikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Piernikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Piernikpojedyncza mnoga celownikżeński
Piernikpojedyncza mnoga biernikżeński
Piernikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Piernikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Piernikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz