pie-ni-ężni-ku

pieniężniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pieniężnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pieniężnicymnoga mianownikmęski osobowy
pieniężnicymnoga wołaczmęski osobowy
pieniężnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
pieniężnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pieniężnikapojedyncza biernikmęski osobowy
pieniężnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
pieniężnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
pieniężnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pieniężnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
pieniężnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pieniężnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pieniężnikommnoga celownikmęski osobowy
pieniężnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
pieniężnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pieniężnikówmnoga biernikmęski osobowy
pieniężnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pieniężnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz