pian-ków-ko

piankówko (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: piankówka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
piankówcepojedyncza celownikżeński
piankówcepojedyncza miejscownikżeński
piankówekmnoga dopełniaczżeński
piankówkapojedyncza mianownikżeński
piankówkachmnoga miejscownikżeński
piankówkamimnoga narzędnikżeński
piankówkąpojedyncza narzędnikżeński
piankówkępojedyncza biernikżeński
piankówkimnoga mianownikżeński
piankówkimnoga biernikżeński
piankówkimnoga wołaczżeński
piankówkipojedyncza dopełniaczżeński
piankówkopojedyncza wołaczżeński
piankówkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz