pa-śni-cy

paśnicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: paśnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
paśnicymnoga mianownikmęski osobowy
paśnicymnoga wołaczmęski osobowy
paśnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
paśnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
paśnikapojedyncza biernikmęski osobowy
paśnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
paśnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
paśnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
paśnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
paśnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
paśnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
paśnikommnoga celownikmęski osobowy
paśnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
paśnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
paśnikówmnoga biernikmęski osobowy
paśnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
paśnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz