pa-ńko

Pańko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Pańka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Paniekmnoga dopełniaczżeński
Pańcepojedyncza celownikżeński
Pańcepojedyncza miejscownikżeński
Pańkapojedyncza mianownikżeński
Pańkachmnoga miejscownikżeński
Pańkamimnoga narzędnikżeński
Pańkąpojedyncza narzędnikżeński
Pańkępojedyncza biernikżeński
Pańkimnoga mianownikżeński
Pańkimnoga biernikżeński
Pańkimnoga wołaczżeński
Pańkipojedyncza dopełniaczżeński
Pańkopojedyncza wołaczżeński
Pańkommnoga celownikżeński

Pańko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Pańka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pańcepojedyncza celownikmęski osobowy
Pańcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pańkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Pańkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pańkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pańkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pańkępojedyncza biernikmęski osobowy
Pańkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pańkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Pańkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pańkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pańkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Pańkommnoga celownikmęski osobowy
Pańkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pańkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pańkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pańkówmnoga biernikmęski osobowy

Pańko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Pańko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pańcepojedyncza celownikmęski osobowy
Pańcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pańkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pańkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pańkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pańkępojedyncza biernikmęski osobowy
Pańkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pańkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Pańkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pańkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pańkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Pańkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Pańkommnoga celownikmęski osobowy
Pańkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pańkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pańkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pańkówmnoga biernikmęski osobowy

Pańko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Pańko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pańkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Pańkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Pańkopojedyncza mnoga celownikżeński
Pańkopojedyncza mnoga biernikżeński
Pańkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Pańkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Pańkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz