pa-to-mor-fo-lo-dzy

patomorfolodzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: patomorfolog

słowoliczbaprzypadekrodzaj
patomorfolodzymnoga mianownikmęski osobowy
patomorfolodzymnoga wołaczmęski osobowy
patomorfologpojedyncza mianownikmęski osobowy
patomorfologapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
patomorfologapojedyncza biernikmęski osobowy
patomorfologachmnoga miejscownikmęski osobowy
patomorfologamimnoga narzędnikmęski osobowy
patomorfologimnoga mianownikmęski zwierzęcy
patomorfologimnoga biernikmęski zwierzęcy
patomorfologimnoga wołaczmęski zwierzęcy
patomorfologiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
patomorfologommnoga celownikmęski osobowy
patomorfologowipojedyncza celownikmęski osobowy
patomorfologowiemnoga mianownikmęski osobowy
patomorfologowiemnoga wołaczmęski osobowy
patomorfologówmnoga dopełniaczmęski osobowy
patomorfologówmnoga biernikmęski osobowy
patomorfologupojedyncza miejscownikmęski osobowy
patomorfologupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz