par-ty-ku-la-ry-sta-mi

partykularystami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: partykularysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
partykularystapojedyncza mianownikmęski osobowy
partykularystachmnoga miejscownikmęski osobowy
partykularystamimnoga narzędnikmęski osobowy
partykularystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
partykularystępojedyncza biernikmęski osobowy
partykularystopojedyncza wołaczmęski osobowy
partykularystommnoga celownikmęski osobowy
partykularystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
partykularystówmnoga biernikmęski osobowy
partykularystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
partykularystymnoga biernikmęski zwierzęcy
partykularystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
partykularystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
partykularyścimnoga mianownikmęski osobowy
partykularyścimnoga wołaczmęski osobowy
partykularyściepojedyncza celownikmęski osobowy
partykularyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz