pa-peć

papeć (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: papeć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
papcimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
papciapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
papciachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
papciamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
papciemnoga mianownikmęski rzeczowy
papciemnoga biernikmęski rzeczowy
papciemnoga wołaczmęski rzeczowy
papciempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
papciommnoga celownikmęski rzeczowy
papciowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
papciupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
papciupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
papećpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
papećpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz