pan-nu-ńć

pannuńć (nazwa pospolita) rzeczownik char.;przest.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pannuńcia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pannuńcimnoga dopełniaczżeński
pannuńcipojedyncza celownikżeński
pannuńcipojedyncza miejscownikżeński
pannuńcipojedyncza dopełniaczżeński
pannuńciapojedyncza mianownikżeński
pannuńciachmnoga miejscownikżeński
pannuńciamimnoga narzędnikżeński
pannuńciąpojedyncza narzędnikżeński
pannuńciemnoga mianownikżeński
pannuńciemnoga biernikżeński
pannuńciemnoga wołaczżeński
pannuńciępojedyncza biernikżeński
pannuńciommnoga celownikżeński
pannuńciupojedyncza wołaczżeński
pannuńćmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz