pa-niu-ńć

paniuńć (nazwa pospolita) rzeczownik char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: paniuńcia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
paniuńcimnoga dopełniaczżeński
paniuńcipojedyncza celownikżeński
paniuńcipojedyncza miejscownikżeński
paniuńcipojedyncza dopełniaczżeński
paniuńciapojedyncza mianownikżeński
paniuńciachmnoga miejscownikżeński
paniuńciamimnoga narzędnikżeński
paniuńciąpojedyncza narzędnikżeński
paniuńciemnoga mianownikżeński
paniuńciemnoga biernikżeński
paniuńciemnoga wołaczżeński
paniuńciępojedyncza biernikżeński
paniuńciommnoga celownikżeński
paniuńciupojedyncza wołaczżeński
paniuńćmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz