pa-ne-ńka

paneńka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: paneńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
paneńkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
paneńkapojedyncza biernikmęski osobowy
paneńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
paneńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
paneńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
paneńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
paneńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
paneńkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
paneńkopojedyncza mianownikmęski osobowy
paneńkommnoga celownikmęski osobowy
paneńkowipojedyncza celownikmęski osobowy
paneńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
paneńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
paneńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
paneńkówmnoga biernikmęski osobowy
paneńkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
paneńkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz