pa-lan-ci

palanci (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: palant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
palancimnoga mianownikmęski osobowy
palancimnoga wołaczmęski osobowy
palanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
palanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
palantpojedyncza mianownikmęski osobowy
palantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
palantapojedyncza biernikmęski osobowy
palantachmnoga miejscownikmęski osobowy
palantamimnoga narzędnikmęski osobowy
palantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
palantommnoga celownikmęski osobowy
palantowipojedyncza celownikmęski osobowy
palantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
palantówmnoga biernikmęski osobowy
palantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
palantymnoga biernikmęski zwierzęcy
palantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz