paj-kiert

Pajkiert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Pajkiert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pajkierciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pajkierciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Pajkiertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Pajkiertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pajkiertapojedyncza biernikmęski osobowy
Pajkiertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pajkiertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pajkiertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pajkiertommnoga celownikmęski osobowy
Pajkiertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Pajkiertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pajkiertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pajkiertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pajkiertówmnoga biernikmęski osobowy
Pajkiertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pajkiertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Pajkiertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Pajkiert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Pajkiert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pajkiertpojedyncza mnoga mianownikżeński
Pajkiertpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Pajkiertpojedyncza mnoga celownikżeński
Pajkiertpojedyncza mnoga biernikżeński
Pajkiertpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Pajkiertpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Pajkiertpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz