oświ-ęci-mia-cy

oświęcimiacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oświęcimiak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oświęcimiacymnoga mianownikmęski osobowy
oświęcimiacymnoga wołaczmęski osobowy
oświęcimiakpojedyncza mianownikmęski osobowy
oświęcimiakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oświęcimiakapojedyncza biernikmęski osobowy
oświęcimiakachmnoga miejscownikmęski osobowy
oświęcimiakamimnoga narzędnikmęski osobowy
oświęcimiakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
oświęcimiakimnoga biernikmęski zwierzęcy
oświęcimiakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
oświęcimiakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oświęcimiakommnoga celownikmęski osobowy
oświęcimiakowipojedyncza celownikmęski osobowy
oświęcimiakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oświęcimiakówmnoga biernikmęski osobowy
oświęcimiakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oświęcimiakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz