oświ-tu

oświtu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: oświt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oświciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
oświciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
oświtpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
oświtpojedyncza biernikmęski rzeczowy
oświtachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
oświtamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
oświtempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
oświtommnoga celownikmęski rzeczowy
oświtowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
oświtówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
oświtupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
oświtymnoga mianownikmęski rzeczowy
oświtymnoga biernikmęski rzeczowy
oświtymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz