oświe-ci-cie-lach

oświecicielach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oświeciciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oświecicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
oświecicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oświecicielapojedyncza biernikmęski osobowy
oświecicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
oświecicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
oświecicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
oświecicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
oświecicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
oświecicielemnoga mianownikmęski osobowy
oświecicielemnoga wołaczmęski osobowy
oświecicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oświecicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
oświecicielimnoga biernikmęski osobowy
oświecicielommnoga celownikmęski osobowy
oświecicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
oświecicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oświecicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz