oświe-ce-niow-cze

oświeceniowcze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oświeceniowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oświeceniowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oświeceniowcapojedyncza biernikmęski osobowy
oświeceniowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
oświeceniowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
oświeceniowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
oświeceniowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
oświeceniowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
oświeceniowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oświeceniowcommnoga celownikmęski osobowy
oświeceniowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
oświeceniowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oświeceniowcówmnoga biernikmęski osobowy
oświeceniowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oświeceniowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
oświeceniowcymnoga mianownikmęski osobowy
oświeceniowcymnoga wołaczmęski osobowy
oświeceniowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
oświeceniowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz