oście-niec

ościeniec (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ościeniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ościeniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ościeniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ościeńcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ościeńcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ościeńcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ościeńcemnoga mianownikmęski rzeczowy
ościeńcemnoga biernikmęski rzeczowy
ościeńcemnoga wołaczmęski rzeczowy
ościeńcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ościeńcommnoga celownikmęski rzeczowy
ościeńcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ościeńcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ościeńcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ościeńcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz