oście-ni

ościeni (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: oścień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ościenimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ościeniapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ościeniachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ościeniamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ościeniemnoga mianownikmęski rzeczowy
ościeniemnoga biernikmęski rzeczowy
ościeniemnoga wołaczmęski rzeczowy
ościeniempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ościeniommnoga celownikmęski rzeczowy
ościeniowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ościeniupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ościeniupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ościeńpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ościeńpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz