otęcze

otęcze (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: otęcza

słowoliczbaprzypadekrodzaj
otęczmnoga dopełniaczżeński
otęczapojedyncza mianownikżeński
otęczachmnoga miejscownikżeński
otęczamimnoga narzędnikżeński
otęcząpojedyncza narzędnikżeński
otęczemnoga mianownikżeński
otęczemnoga biernikżeński
otęczemnoga wołaczżeński
otęczępojedyncza biernikżeński
otęczopojedyncza wołaczżeński
otęczommnoga celownikżeński
otęczypojedyncza celownikżeński
otęczypojedyncza miejscownikżeński
otęczypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz