oszczątek

oszczątek (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: oszczątek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oszczątekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
oszczątekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
oszczątkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
oszczątkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
oszczątkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
oszczątkimnoga mianownikmęski rzeczowy
oszczątkimnoga biernikmęski rzeczowy
oszczątkimnoga wołaczmęski rzeczowy
oszczątkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
oszczątkommnoga celownikmęski rzeczowy
oszczątkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
oszczątkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
oszczątkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
oszczątkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz