oszczep-ni-kom

oszczepnikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oszczepnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oszczepnicymnoga mianownikmęski osobowy
oszczepnicymnoga wołaczmęski osobowy
oszczepnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
oszczepnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oszczepnikapojedyncza biernikmęski osobowy
oszczepnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
oszczepnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
oszczepnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
oszczepnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
oszczepnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
oszczepnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oszczepnikommnoga celownikmęski osobowy
oszczepnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
oszczepnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oszczepnikówmnoga biernikmęski osobowy
oszczepnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oszczepnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz