ostrów-czan

ostrówczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ostrówczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ostrówczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
ostrówczanmnoga biernikmęski osobowy
ostrówczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
ostrówczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
ostrówczaniemnoga mianownikmęski osobowy
ostrówczaniemnoga wołaczmęski osobowy
ostrówczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
ostrówczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ostrówczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
ostrówczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ostrówczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ostrówczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
ostrówczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
ostrówczanommnoga celownikmęski osobowy
ostrówczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ostrówczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
ostrówczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz