ostro-kol-no-ści

ostrokolności (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ostrokolność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ostrokolnościmnoga dopełniaczżeński
ostrokolnościmnoga mianownikżeński
ostrokolnościmnoga biernikżeński
ostrokolnościmnoga wołaczżeński
ostrokolnościpojedyncza celownikżeński
ostrokolnościpojedyncza miejscownikżeński
ostrokolnościpojedyncza dopełniaczżeński
ostrokolnościpojedyncza wołaczżeński
ostrokolnościachmnoga miejscownikżeński
ostrokolnościamimnoga narzędnikżeński
ostrokolnościąpojedyncza narzędnikżeński
ostrokolnościommnoga celownikżeński
ostrokolnośćpojedyncza biernikżeński
ostrokolnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz