osa-mia-ło-ść

osamiałość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: osamiałość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
osamiałościmnoga dopełniaczżeński
osamiałościmnoga mianownikżeński
osamiałościmnoga biernikżeński
osamiałościmnoga wołaczżeński
osamiałościpojedyncza celownikżeński
osamiałościpojedyncza miejscownikżeński
osamiałościpojedyncza dopełniaczżeński
osamiałościpojedyncza wołaczżeński
osamiałościachmnoga miejscownikżeński
osamiałościamimnoga narzędnikżeński
osamiałościąpojedyncza narzędnikżeński
osamiałościommnoga celownikżeński
osamiałośćpojedyncza mianownikżeński
osamiałośćpojedyncza biernikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz