orędow-nicz-ko

orędowniczko (nazwa pospolita) rzeczownik książk.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: orędowniczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orędowniczcepojedyncza celownikżeński
orędowniczcepojedyncza miejscownikżeński
orędowniczekmnoga dopełniaczżeński
orędowniczkapojedyncza mianownikżeński
orędowniczkachmnoga miejscownikżeński
orędowniczkamimnoga narzędnikżeński
orędowniczkąpojedyncza narzędnikżeński
orędowniczkępojedyncza biernikżeński
orędowniczkimnoga mianownikżeński
orędowniczkimnoga biernikżeński
orędowniczkimnoga wołaczżeński
orędowniczkipojedyncza dopełniaczżeński
orędowniczkopojedyncza wołaczżeński
orędowniczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz