orędow-nic

orędownic (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: orędownica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orędownicmnoga dopełniaczżeński
orędownicapojedyncza mianownikżeński
orędownicachmnoga miejscownikżeński
orędownicamimnoga narzędnikżeński
orędownicąpojedyncza narzędnikżeński
orędownicemnoga mianownikżeński
orędownicemnoga biernikżeński
orędownicemnoga wołaczżeński
orędownicępojedyncza biernikżeński
orędownicopojedyncza wołaczżeński
orędownicommnoga celownikżeński
orędownicypojedyncza celownikżeński
orędownicypojedyncza miejscownikżeński
orędownicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz