or-tęci

ortęci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ortęć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ortęcimnoga dopełniaczżeński
ortęcipojedyncza celownikżeński
ortęcipojedyncza miejscownikżeński
ortęcipojedyncza dopełniaczżeński
ortęcipojedyncza wołaczżeński
ortęciachmnoga miejscownikżeński
ortęciamimnoga narzędnikżeński
ortęciąpojedyncza narzędnikżeński
ortęciemnoga mianownikżeński
ortęciemnoga biernikżeński
ortęciemnoga wołaczżeński
ortęciommnoga celownikżeński
ortęćpojedyncza biernikżeński
ortęćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz