or-ty-li

ortyli (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ortyl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ortylpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ortylpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ortylapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ortylachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ortylamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ortylemnoga mianownikmęski rzeczowy
ortylemnoga biernikmęski rzeczowy
ortylemnoga wołaczmęski rzeczowy
ortylempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ortylimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ortylommnoga celownikmęski rzeczowy
ortylowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ortylówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ortylupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ortylupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz