or-to-go-nal-no-ść

ortogonalność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ortogonalność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ortogonalnościmnoga dopełniaczżeński
ortogonalnościmnoga mianownikżeński
ortogonalnościmnoga biernikżeński
ortogonalnościmnoga wołaczżeński
ortogonalnościpojedyncza celownikżeński
ortogonalnościpojedyncza miejscownikżeński
ortogonalnościpojedyncza dopełniaczżeński
ortogonalnościpojedyncza wołaczżeński
ortogonalnościachmnoga miejscownikżeński
ortogonalnościamimnoga narzędnikżeński
ortogonalnościąpojedyncza narzędnikżeński
ortogonalnościommnoga celownikżeński
ortogonalnośćpojedyncza biernikżeński
ortogonalnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz