or-to-gna-ty-zmie

ortognatyzmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ortognatyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ortognatyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ortognatyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ortognatyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ortognatyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ortognatyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ortognatyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ortognatyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ortognatyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
ortognatyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ortognatyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ortognatyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ortognatyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
ortognatyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
ortognatyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz