or-te-li

Orteli (człon nazwy geograficznej) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Ortel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ortelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Ortelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Ortelapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Ortelachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Ortelamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Ortelemnoga mianownikmęski rzeczowy
Ortelemnoga biernikmęski rzeczowy
Ortelemnoga wołaczmęski rzeczowy
Ortelempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Ortelimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Ortelommnoga celownikmęski rzeczowy
Ortelowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Ortelupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Ortelupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Ortlapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Ortlachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Ortlamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Ortlemnoga mianownikmęski rzeczowy
Ortlemnoga biernikmęski rzeczowy
Ortlemnoga wołaczmęski rzeczowy
Ortlempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Ortlimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Ortlommnoga celownikmęski rzeczowy
Ortlowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Ortlupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Ortlupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz