oro-ńsz-czan

orońszczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: orońszczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orońszczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
orońszczanmnoga biernikmęski osobowy
orońszczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
orońszczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
orońszczaniemnoga mianownikmęski osobowy
orońszczaniemnoga wołaczmęski osobowy
orońszczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
orońszczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
orońszczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
orońszczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
orońszczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
orońszczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
orońszczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
orońszczanommnoga celownikmęski osobowy
orońszczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
orońszczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
orońszczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz