or-naw-ko-wie

Ornawkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ornawka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ornawcepojedyncza celownikmęski osobowy
Ornawcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ornawkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Ornawkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ornawkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ornawkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ornawkępojedyncza biernikmęski osobowy
Ornawkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ornawkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Ornawkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ornawkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ornawkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Ornawkommnoga celownikmęski osobowy
Ornawkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ornawkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ornawkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ornawkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz