or-na-tu

ornatu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ornat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ornaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ornaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ornatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ornatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ornatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ornatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ornatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ornatommnoga celownikmęski rzeczowy
ornatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ornatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ornatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ornatymnoga mianownikmęski rzeczowy
ornatymnoga biernikmęski rzeczowy
ornatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz