or-na-men-ci-sta-mi

ornamencistami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ornamencista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ornamencistapojedyncza mianownikmęski osobowy
ornamencistachmnoga miejscownikmęski osobowy
ornamencistamimnoga narzędnikmęski osobowy
ornamencistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
ornamencistępojedyncza biernikmęski osobowy
ornamencistopojedyncza wołaczmęski osobowy
ornamencistommnoga celownikmęski osobowy
ornamencistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ornamencistówmnoga biernikmęski osobowy
ornamencistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ornamencistymnoga biernikmęski zwierzęcy
ornamencistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
ornamencistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ornamenciścimnoga mianownikmęski osobowy
ornamenciścimnoga wołaczmęski osobowy
ornamenciściepojedyncza celownikmęski osobowy
ornamenciściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz