or-gan-mi-strzu

organmistrzu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: organmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
organmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
organmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
organmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
organmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
organmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
organmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
organmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
organmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
organmistrzemnoga mianownikmęski osobowy
organmistrzemnoga wołaczmęski osobowy
organmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
organmistrzommnoga celownikmęski osobowy
organmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
organmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
organmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
organmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
organmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
organmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
organmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz