oplec-ki

oplecki (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: oplecek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oplecekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
oplecekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
opleckapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
opleckachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
opleckamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
opleckimnoga mianownikmęski rzeczowy
opleckimnoga biernikmęski rzeczowy
opleckimnoga wołaczmęski rzeczowy
opleckiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
opleckommnoga celownikmęski rzeczowy
opleckowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
opleckówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
opleckupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
opleckupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz