ono-ma-to-pe-icz-no-ść

onomatopeiczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: onomatopeiczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
onomatopeicznościpojedyncza wołaczżeński
onomatopeicznościmnoga dopełniaczżeński
onomatopeicznościmnoga mianownikżeński
onomatopeicznościmnoga biernikżeński
onomatopeicznościmnoga wołaczżeński
onomatopeicznościpojedyncza celownikżeński
onomatopeicznościpojedyncza miejscownikżeński
onomatopeicznościpojedyncza dopełniaczżeński
onomatopeicznościachmnoga miejscownikżeński
onomatopeicznościamimnoga narzędnikżeński
onomatopeicznościąpojedyncza narzędnikżeński
onomatopeicznościommnoga celownikżeński
onomatopeicznośćpojedyncza biernikżeński
onomatopeicznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz