omer-nik

Omernik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Omernik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Omernikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Omernikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Omernikapojedyncza biernikmęski osobowy
Omernikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Omernikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Omernikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Omernikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Omernikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Omernikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Omernikommnoga celownikmęski osobowy
Omernikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Omernikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Omernikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Omernikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Omernikówmnoga biernikmęski osobowy
Omernikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Omernikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Omernik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Omernik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Omernikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Omernikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Omernikpojedyncza mnoga celownikżeński
Omernikpojedyncza mnoga biernikżeński
Omernikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Omernikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Omernikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz