ome-la-ńczu-ki

Omelańczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Omelańczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Omelańczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Omelańczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Omelańczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Omelańczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Omelańczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Omelańczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Omelańczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Omelańczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Omelańczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Omelańczukommnoga celownikmęski osobowy
Omelańczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Omelańczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Omelańczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Omelańczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Omelańczukówmnoga biernikmęski osobowy
Omelańczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Omelańczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz